Najczęściej polecane książki w pierwszych 4 miesiącach 2019 roku


Co roku badania czytelnictwa Biblioteki Narodowej pokazują, że największy wpływ na czytanie książek wywiera środowisko: domownicy, przyjaciele i znajomi. Dlatego dziękujemy wszystkim, którzy poprzez media społecznościowe polecają przeczytane przez siebie książki! :)

Gdy przeczytasz ciekawą książkę koniecznie podziel się tą informacją ze znajomymi! Na Twitterze polecamy hasztag #bestREADpl (lub ewentualnie #mustREADpl) do oznaczania najciekawszych książek. Zachęcamy także do stworzenia własnej historii czytania za pośrednictwem #readlist2019pl !

Opierając się głównie na tych Twitterowych hasztagach, ale nie tylko, stworzyliśmy listę najczęściej polecanych książek w pierwszych czterech miesiącach 2019 roku.

Zliczyliśmy ponad 3200 poleceń, co dało niecałe 2300 różnych tytułów. A oto nasze TOP 10!

 

10.

J. R. R. Tolkien „Władca Pierścieni”

Tej książki nie trzeba nikomu przedstawiać.

„Władca Pierścieni” to jedna z najbardziej niezwykłych książek w całej współczesnej literaturze. Ogromna, z epickim rozmachem napisana powieść wprowadza nas w wykreowany przez wyobraźnię autora świat – fantastyczny, lecz ukazany wszechstronnie i szczegółowo, równie pełny i bogaty jak świat realny. Przykuwająca uwagę i wzruszająca, zabawna, choć momentami także przerażająca, opowieść ta rzuca na czytelnika czar, od którego nawet po zakończeniu lektury trudno się uwolnić. W ciągu pięćdziesięciu przeszło lat od pierwszego wydania „Władcy Pierścieni” miliony ludzi na całym świecie uległy temu urokowi.

Katarzyna Czajka-Kominiarczuk „Oscary. Sekrety największej nagrody filmowej”

Książkę najczęściej czytano i polecano w czasie największego zainteresowania Oscarami, gdy wręczano te najbardziej znane statuetki.

Oscary to najważniejsze, najczęściej omawiane, ale też najbardziej kontrowersyjne nagrody filmowe. Mimo upływu lat wciąż stanowią symbol Hollywoodu, urzeczywistniają marzenie wszystkich twórców kina. Autorka książki zrywa z tradycją opisywania Oscarów według poszczególnych kategorii. Proponuje podział na cztery bloki tematyczne: Nagroda (w którym opisuje m.in. mechanizmy przyznawania Oscarów, wpływ polityki na nagrodę), Ceremonia (kreacje, przemówienia, losy statuetek, wpadki), Kategorie nieoczywiste (jak ewoluowały niektóre kategorie; polski wkład w historię Oscarów) oraz Zwycięzcy (co Oscary oznaczały dla nagrodzonych filmów i aktorów; stosunek Akademii do mniejszości).

 

7.

Marcin Wicha „Rzeczy, których nie wyrzuciłem”

Najczęściej polecana książka 2018 roku nadal się podoba!

Co zostaje po śmierci bliskiej osoby? Przedmioty, wspomnienia, urywki zdań? Narrator porządkuje książki i rzeczy pozostawione przez zmarłą matkę. Jednocześnie rekonstruuje jej obraz – mocnej kobiety, która w peerelowskiej, a potem kapitalistycznej rzeczywistości umiała żyć wedle własnych zasad. Wyczulona na słowa, nie pozwalała sobą manipulować, w codziennej walce o szacunek – nie poddawała się. Była trudna. Była odważna.

 

 

Szczepan Twardoch „Król”

Podobno warto sięgnąć po tę książkę w formie audiobooka.

Piękne samochody, kobiety, zimna wódka i gorąca krew. Boks, dzielnice nędzy i luksusowe burdele, błoto Woli i eleganckie ulice Śródmieścia. Żydzi i Polacy. Getto ławkowe i walki uliczne. Etniczny, społeczny, religijny i polityczny tygiel Warszawy 1937 roku. A ponad wszystkimi podziałami zasady gangsterskiego świata, w którym siła jest najcenniejszą walutą.

 

J. K. Rowling „Harry Potter i kamień filozoficzny”

Książka dla młodzieży, którą namiętnie czytają również dorośli. Najbardziej łatwopalna książka XXI wieku w Polsce.

Harry Potter, sierota i podrzutek, od niemowlęcia wychowywany był przez ciotkę i wuja, którzy traktowali go jak piąte koło u wozu. Pochodzenie chłopca owiane jest tajemnicą; jedyną pamiątką Harry’ego z przeszłości jest zagadkowa blizna na czole. Skąd jednak biorą się niesamowite zjawiska, które towarzyszą nieświadomemu niczego Potterowi? Wszystko zmienia się w dniu jedenastych urodzin chłopca, kiedy dowiaduje się o istnieniu świata, o którym nie miał dotąd pojęcia.

5.

Kurt Vonnegut „Rzeźnia numer pięć”

 

W zamyśle autora miała to być jego pierwsza książka. A jednak Vonnegut potrzebował dystansu lat, a także doświadczenia wynikającego z publikacji czterech wcześniejszych powieści, by wreszcie przelać na papier swe doświadczenia z czasów, kiedy jako jeniec wojenny był świadkiem bombardowania Drezna. W rezultacie powstała książka uchodząca za jedną z najwybitniejszych amerykańskich powieści antywojennych. Jest to książka o pisarzu, który nie potrafi wymazać z pamięci wspomnień z czasów wojny, chociaż z racji swego zawodu od lat zajmuje się tworzeniem fikcji; książka silnie autobiograficzna, mieszająca dokument z science fiction, pełna trupów i gwałtu, oskarżeń i egzorcyzmów, panicznego strachu i miłości; wreszcie – mówiąc słowami autora – książka „krótka i popaprana, bo o masakrze nie sposób powiedzieć nic inteligentnego”.

Serhij Żadan „Internat”

Jedna z najgłośniejszych nowości wydawniczych tego roku

U Żadana koniec świata okazuje się początkiem niebezpiecznej przygody, wstępem do naprawdę długiego koszmaru. Pasza – trzydziestopięcioletni nauczyciel, mruk, idealista, przegryw – musi odnaleźć swojego siostrzeńca, a potem wrócić z nim do domu. Byłoby to może łatwe, gdyby nie wojna. Jakoś rok temu przywieźli ją ze sobą ci dziwni ludzie, od których czuć prochem, tytoniem i smarem. Mówią w języku Paszy, ale i w tym, który Pasza rozumie. Oni zmienili tu wszystko. Najpierw widywano ich w telewizji, potem na ulicach. W rezultacie ojczyzna Paszy została anulowana, a na jej miejsce podstawiono zrujnowane industrialne przedmieścia, opustoszałe wioski i miasto widmo, w którym grasują okupanci, płoną bloki i trwa kanonada. Z tej pułapki można się wymknąć tylko cudem lub za cenę ogromnego upokorzenia. Albo w trumnie.

4.

Barbara Klicka „Zdrój”

Krótka powieść, która podbiła serca czytelników niedługo po swojej premierze.

Zdrój opowiada o młodej kobiecie, która znajduje się na turnusie uzdrowiskowym w Ciechocinku. Sanatorium okazuje się miejscem pełnym pułapek, rytuałów i sekretów, a bohaterka mimo wielu wysiłków nie potrafi zrozumieć reguł rządzących zdrojowym światem. Wszystko w tej opowieści rozgrywa się na pograniczu zdrowia i choroby, a także codzienności szpitala i jego mrocznych zakamarków.

 

2.

Maciej Zaremba Bielawski „Dom z dwiema wieżami”

Książka znalazła się wśród nominowanych do tegorocznej nagrody im. Ryszarda Kapuścińskiego, była też w naszym rankingu najlepszych książek 2018 roku

W opowieści Macieja Zaremby Bielawskiego historia, nawet ta znana, nie jest wcale oczywista i odsłania gorzkie paradoksy. Autor opisuje splot żydowskich i szlacheckich losów, przygląda się różnym obliczom etosu rycerskiego, zastanawia się nad źródłami polskiej ideologii narodowej i antysemityzmu. Jego wielostronna – szlachecka i żydowska, polska i szwedzka – perspektywa sprawia, że jest to refleksja świeża, wnikliwa, a zarazem pełna zaangażowania.

 

Małgorzata Rejmer „Błoto słodsze niż miód: Głosy komunistycznej Albanii”

To książka, która znalazła się w naszym TOP 3 najlepszych książek 2018 roku.

To opowieść o kraju udręczonym terrorem Envera Hoxhy, ogarniętego paranoją dyktatora, dla którego nawet stalinowska Rosja i maoistyczne Chiny były zbyt liberalne. O ludziach z dnia na dzień skazywanych na zesłanie, tylko dlatego że urodzili się w niewłaściwej rodzinie lub szeptem w czterech ścianach próbowali samodzielnie myśleć, o krwawych buntach w obozach pracy, tragicznych ucieczkach z kraju zamienionego w bunkier, życiorysach zmiażdżonych przez człowieka, który chciał zamienić Albanię w prawdziwy komunistyczny raj. Żeby to zrobić, musiał go najpierw całkiem zniszczyć.

1.

Michaił Bułhakow „Mistrz i Małgorzata”

To najczęściej polecana książka wszech czasów. Przez niektórych czytana co roku.

Michaił Bułhakow zaczął pisać „Mistrza i Małgorzatę” w 1928 roku, ukończył w roku 1940, na kilkanaście dni przed śmiercią. Książka ukazała się w druku po 40 latach i rzecz niespotykana – natychmiast stała się światowym bestsellerem! Do dzisiaj i śmiech, i łzy towarzyszą lekturze „Mistrza i Małgorzaty”.

Bułhakow opisał świat współczesny szyderczo i bez litości, nie pozostawiając czytelnikom szczególnej nadziei, na pociechę zostawił obietnicę, że „rękopisy nie płoną”, że człowiek jest, a może raczej bywa – dobry. Nawet szatan w „Mistrzu i Małgorzacie” okazuje się w końcu przyzwoitym facetem.

 


Leave a Reply

avatar
  Subscribe  
Powiadom o